Verse 1
ॐ यामामनन्ति मुनयः प्रकृतिं पुराणीं ।
विद्येति यां श्रुतिरहस्यविदोवदन्ति ।
तामर्धपल्लवितशङ्कररूपमुद्रां ।
देवीमनन्यशरणः शरणं प्रपद्ये ॥ १ ॥
oṃ yāmāmananti munayaḥ prakṛtiṃ purāṇīṃ
vidyeti yāṃ śrutirahasyavidovadanti
tāmardhapallavitaśaṅkararūpamudrāṃ
devīmananyaśaraṇaḥ śaraṇaṃ prapadye
मैं, जिसका कोई और शरण नहीं, उस देवी की शरण लेता हूँ जिसे मुनि पुरानी प्रकृति कहते हैं, जिसे वेद के रहस्य के जानकार विद्या कहते हैं, और जिसके रूप और चिह्न में शंकर आधे खिले हुए दिखते हैं।
I, who have no other refuge, take refuge in the Goddess whom the sages call ancient Prakṛti, whom those who know the secret of the Veda call Vidyā, and whose form and sign show Śaṅkara half-unfolded in her.