Verse 1
अङ्गं हरेः पुलकभूषणमाश्रयन्ती
भृङ्गाङ्गनेव मुकुलाभरणं तमालम् ।
अङ्गीकृताखिलविभूतिरपाङ्गलीला
माङ्गल्यदाऽस्तु मम मङ्गलदेवतायाः ॥ १ ॥
aṅgaṃ hareḥ pulakabhūṣaṇam āśrayantī
bhṛṅgāṅganeva mukulābharaṇaṃ tamālam
aṅgīkṛtākhilavibhūtir apāṅgalīlā
māṅgalyadā'stu mama maṅgaladevatāyāḥ
जैसे भौंरी कलियों से सजे तमाल वृक्ष पर जा बैठती है, वैसे ही उनकी चंचल तिरछी चितवन हरि के उस शरीर पर टिकती है जो आनन्द से रोमांचित है। उस चितवन में सारा ऐश्वर्य समाया है। मंगल की देवी की वह चितवन मुझे मंगल दे।
A female bee settles on the tamāla tree, which wears its buds as ornaments. Just so, her playful sidelong glance rests on the body of Hari, where the hair stands on end with joy. That glance holds every kind of wealth within it. May the glance of the goddess of all good things bring me good fortune.