Verse 1
गायत्रीं वेदधात्रीं शतमखफलदां वेदशास्त्रैकवेद्यां चिच्छक्तिं ब्रह्मविद्यां परमशिवपदां श्रीपदं वै करोति ॥
सर्वोत्कृष्टं पदं तत्सवितुरनुपदांते वरेण्यं शरण्यं भर्गो देवस्य धीमह्यभिदधति धियो यो नः प्रचोदयादित्यौर्वतेजः ॥ १ ॥
gāyatrīṃ vedadhātrīṃ śatamakhaphaladāṃ vedaśāstraikavedyāṃ cicchaktiṃ brahmavidyāṃ paramaśivapadāṃ śrīpadaṃ vai karoti
sarvotkṛṣṭaṃ padaṃ tatsavituranupadāṃte vareṇyaṃ śaraṇyaṃ bhargo devasya dhīmahyabhidadhati dhiyo yo naḥ pracodayādityaurvatejaḥ
गायत्री, वेदों की धात्री, सौ यज्ञों का फल देने वाली, केवल वेद-शास्त्र से जानने योग्य, चित्-शक्ति, ब्रह्मविद्या, परमशिव का पद — वह श्रीपद देती है। सर्वोत्कृष्ट पद तत् सवितुः, और पाद के अन्त में वरेण्यं, शरण्य; भर्गो देवस्य धीमहि कहते हैं; धियो यो नः प्रचोदयात् — ऐसा और्व का तेज है।
Gāyatrī, bearer of the Vedas, giving the fruit of a hundred sacrifices, known only through the Vedas and śāstras, the power of consciousness, the knowledge of Brahman, the abode of the supreme Śiva — she indeed grants the abode of fortune. The most excellent word tat savituḥ, and following at the foot's end vareṇyaṃ, the refuge; bhargo devasya dhīmahi they declare; dhiyo yo naḥ pracodayāt — so speaks the fire of Aurva.