Verse 1
वराभीतिहस्तं द्विबाहुं प्रसन्नं शिवं सुप्रसन्नं स्वशक्त्योपविष्टम् ।
प्रसन्नास्यबिम्बं प्रकाशस्वरूपं शिरःपद्ममध्ये गुरुं भावयामि ॥१॥
varābhītihastaṃ dvibāhuṃ prasannaṃ śivaṃ suprasannaṃ svaśaktyopaviṣṭam
prasannāsyabimbaṃ prakāśasvarūpaṃ śiraḥpadmamadhye guruṃ bhāvayāmi
सिर के कमल के बीच मैं गुरु का ध्यान करता हूँ — दो भुजाओं वाले, हाथों में वर और अभय मुद्रा लिए, प्रसन्न, कल्याणकारी, अत्यन्त प्रसन्न, अपनी शक्ति के साथ बैठे, प्रसन्न मुख-मण्डल वाले, प्रकाश-स्वरूप।
In the middle of the lotus of the head I meditate on the guru — two-armed, with the boon and safety gestures in his hands, serene, benign, very gracious, seated with his own śakti, with a serene orb of face, whose form is light.