Verse 1
प्रातः स्मरामि भवतारिणि तारिणीं त्वां
मन्दस्मितां त्रिनयनां घननीलवर्णाम् ।
कर्त्रीकपालोत्पलखड्गधर्त्रीं
धात्रीं सुरासुरनृणामखिलेश्वरीं च ॥ १ ॥
prātaḥ smarāmi bhavatāriṇi tāriṇīṃ tvāṃ
mandasmitāṃ trinayanāṃ ghananīlavarṇām
kartrīkapālotpalakhaḍgadhartrīṃ
dhātrīṃ surāsuranṛṇāmakhileśvarīṃ ca
प्रातःकाल मैं तुम्हें स्मरण करता हूँ, हे संसार से पार लगाने वाली तारिणी: हल्की मुस्कान वाली, तीन नेत्रों वाली, घने बादल जैसे गहरे नीले रंग की, हाथों में कैंची, खोपड़ी, कमल और खड्ग धारण करने वाली, देवों, असुरों और मनुष्यों सबकी पालनकर्ता और स्वामिनी।
At dawn I remember you, Tāriṇī, who carries us across worldly existence: faintly smiling, three-eyed, deep blue like a dense cloud, holding knife, skull, lotus and sword, the nourisher and lady of all, of gods, asuras and men.