Verse 1
श्रीकण्ठामृतकेशवर्णघटितं चन्द्रार्धचूडोज्ज्वलं
बीजं यत्परमं गुणत्रयमयं कामप्रदं मुक्तिदम् ।
मातः शङ्करवल्लभे प्रतिदिनं ध्यायन्ति ये ये सदा
ते ते यान्ति चिदात्मकं हरिहरब्रह्मादिसाम्यं मुदा ॥ १ ॥
śrīkaṇṭhāmṛtakeśavarṇaghaṭitaṃ candrārdhacūḍojjvalaṃ
bījaṃ yatparamaṃ guṇatrayamayaṃ kāmapradaṃ muktidam
mātaḥ śaṅkaravallabhe pratidinaṃ dhyāyanti ye ye sadā
te te yānti cidātmakaṃ hariharabrahmādisāmyaṃ mudā
हे माता, शंकर की प्रिया! जो लोग हर दिन सदा उस परम बीज का ध्यान करते हैं, जो श्रीकण्ठ, अमृत और केश नाम के अक्षरों से बना है, अर्धचन्द्र के मुकुट से चमकता है, तीन गुणों से भरा है, इच्छित फल और मुक्ति देता है, वे आनन्द से चैतन्यस्वरूप को पाते हैं, जो हरि, हर, ब्रह्मा आदि के समान है।
Mother, beloved of Śaṅkara! Those who always, every day, meditate on the highest seed-syllable, shaped from the letters named Śrīkaṇṭha, Amṛta and Keśa, shining with the crest of the half-moon, made of the three guṇas, giving what is wished for and liberation, they gladly reach the Self of pure awareness, equal to Hari, Hara, Brahmā and the rest.